The FalbaTech Blog

Jak wybrać pierwszą ergonomiczną klawiaturę split

Większość osób trafia do klawiatur split po bólu nadgarstków albo barków, ewentualnie po przeczytaniu, że „normalna” klawiatura wymusza nienaturalne ułożenie dłoni. Mają rację, tylko że przeskok ze zwykłej klawiatury na dzieloną rodzi więcej pytań, niż odpowiada. Poniżej pokazuję, jak sam bym to przemyślał, na podstawie klawiatur, które buduję, i pytań, które faktycznie dostaję od klientów.

Dlaczego split i co tak naprawdę naprawia „ergonomia”

Zwykła klawiatura wymusza skręcenie nadgarstków do środka (odchylenie łokciowe) i obrót przedramion tak, żeby dłonie były skierowane w dół (pronacja). Konstrukcja split pozwala ustawić obie połówki na szerokość barków, a przy zastosowaniu tentingu pochylić je tak, żeby kciuki znalazły się wyżej niż małe palce. Sam ten jeden zabieg usuwa większość napięcia, o które ludzie obwiniają pisanie. Cała reszta, czyli układ klawiszy, przełączniki i materiały, to już dopracowywanie tego fundamentu.

Ortholinear czy row-stagger

To pierwsza realna decyzja. Tradycyjne klawiatury korzystają z układu row-stagger, w którym każdy rząd jest przesunięty na bok. To pozostałość po mechanice maszyn do pisania, a nie po anatomii dłoni. Układ ortholinear (oraz column-stagger) ustawia klawisze w prostych kolumnach, przy czym każda kolumna jest przesunięta tak, by odpowiadała rzeczywistej długości palców.

Column-stagger po zaadaptowaniu wydaje się bardziej naturalny, ale trzeba się liczyć z jednym do trzech tygodni nauki, w trakcie których szybkość pisania spada. Jeśli chcesz zyskać ergonomię układu split bez przebudowywania pamięci mięśniowej, łagodniejszym wejściem będzie klawiatura split w układzie row-stagger. Jeśli jesteś gotów przeuczyć się dla lepszego dopasowania na dłuższą metę, wybierz column-stagger. Tam właśnie ląduje większość zapaleńców.

Ile klawiszy

Klawiatury split rozciągają się od pełnych układów aż po minimalistyczne płytki z 34 klawiszami. Mniej klawiszy oznacza większe poleganie na warstwach, czyli przytrzymywaniu lub stuknięciu klawisza, żeby dostać się do cyfr, symboli i funkcji ukrytych na dodatkowej warstwie.

Jeśli to Twoja pierwsza klawiatura, nie zaczynaj od 34 klawiszy. System warstw daje ogromne możliwości, ale to za dużo materiału naraz. Coś w przedziale 46 do 60 klawiszy da Ci prawdziwy rząd cyfr albo wygodny układ symboli i nie zmusi do zapamiętywania wszystkiego pierwszego dnia. Zawsze możesz zejść niżej później i większość osób tak właśnie robi.

Przełączniki, czyli element, który ludzie przemyśliwują najbardziej

Przełączniki dzielą się na trzy główne rodziny. Liniowe (linear) poruszają się gładko, bez wyczuwalnego oporu, i są cenione za czyste odczucie. Taktylne (tactile) dają wyraźny „garb” w momencie zadziałania klawisza, co wielu osobom pomaga wyczuć wciśnięcie. Klikające (clicky) dokładają do tego słyszalny klik, satysfakcjonujący, ale rzadko będący dobrym pomysłem we wspólnym pomieszczeniu.

Do pierwszej klawiatury ergonomicznej zwykle podpowiadam lekki przełącznik taktylny. Wyczuwalna informacja zwrotna pomaga w okresie przyzwyczajania się do nowego układu, a lżejsze sprężyny zmniejszają zmęczenie palców przy długiej pracy. Nie rozkładaj tego na czynniki pierwsze. Przełączniki to najłatwiejsza rzecz do zmiany w przyszłości.

Dlaczego buduję z drewna

Większość klawiatur split trafia na rynek w obudowach z akrylu albo aluminium. Ja robię swoje z prawdziwego drewna i nie chodzi wyłącznie o wygląd. Drewno jest ciepłe w dotyku, tłumi dźwięk pisania, nadając mu pełniejszy i cichszy charakter, a każdy kawałek ma własne usłojenie, więc żadne dwie klawiatury nie są identyczne. To także materiał odnawialny, co ma znaczenie przy tym, jak chcę prowadzić ten warsztat.

Trzeba jednak powiedzieć wprost: drewniana obudowa nie sprawi, że pisanie stanie się bardziej ergonomiczne. Robi to układ klawiszy i tenting. Obudowa jest tym miejscem, w którym komfort spotyka się z czymś, co po prostu cieszy oko na biurku.

Rozsądny zestaw na start

Gdybym miał wskazać jeden punkt wyjścia: klawiatura split w przedziale 46 do 60 klawiszy, w układzie row-stagger albo delikatnym column-stagger, z lekkimi przełącznikami taktylnymi i nóżkami do tentingu, żeby dało się podnieść wewnętrzne krawędzie. To połączenie daje realny zysk ergonomiczny, a jednocześnie utrzymuje krzywą uczenia w rozsądnych granicach.

Dalej odkryjesz już własne preferencje i to jest ta część, dla której warto wejść w to hobby.

Masz pytanie o swoją konkretną sytuację? Napisz na contact@falba.tech. Każdą wiadomość czytam osobiście.